je laatste dag op aarde

Vandaag was oma haar begrafenis. Het voelde zo onwerkelijk, het is allemaal zo snel gegaan. Hoe kan het dat ik opeens mijn oma kwijt ben? Dat haar foto daar vooraan staat omringd door bloemen? Dat ze uitgestrooid is en dat dat nu echt het einde is

Ik vraag me af of ze meekeek en blij was met hoe de bloemetjes eruit zagen, hoe iedereen in blauw is gekomen en dat er zo'n lieve dingen zijn gezegd over haar. Of ze juist verdrietig was, dat we dit nu allemaal moeten meemaken. Ik hoop op het eerste.